Wist je dat De Kleine Zeemeermin oorspronkelijk slecht zou aflopen, maar dat Disney het einde op het laatste moment veranderd heeft? Wat blijkt nu: dit is met heel veel Disney verhalen het geval. Laatst kwam ik echter een filmpje tegen waar dit niet zo is:

Watch it and weep.

De werkelijkheid is nou eenmaal niet altijd leuk, en in hun oorspronkelijk vorm geven veel sprookjes dit weer. Denk aan Lord of the Rings (het boek), dat bewust gevormd is naar mythes en sprookjes (Tolkien vond dat Engeland geen goede mythes had): De hofdpersoon, Frodo, besluit om ‘heen te gaan’, omdat hij niet meer kan voegen in zijn oude omgeving. Zeker geen ‘goed’ eind in de conventionele zin. Toch loopt het in de meeste moderne sprookjes goed af; wellicht een effect van de grote invloed die Disney op de (kinder)cultuur heeft gehad.

Is het goed om kinderen te confronteren met verhalen die ‘verkeerd’ aflopen, of moet je ze altijd een ‘happy end’ geven? Ik vind het een interessante vraag. Is er een pedagoog in deze digitale zaal die me hier meer over kan vertellen?

This entry was posted on Thursday, December 14th, 2006 at 5:49 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.